rutejniszczolf

Wróciła ładna pogoda, choć nikt nie powiedział, że nie może być jeszcze lepsza, cieplejsza, słoneczniejsza itp. ;))) Koleżanki nawet stwierdziły, że od razu przy takiej pogodzie robi się optymistycznie i chce się żyć. Może mają rację. Gdyby pominąć parę kwestii, zapomnieć lub przynajmniej nie myśleć o nich, to mogłabym się zgodzić... Ale prawdą jest, że pogoda zwykle raczej wpływa dobrze na samopoczucie ludzi. :)))

Niedługo po powrocie ze szkoły poszłyśmy kupić bilety (jak zwykle my :P), bo miesiąc się już kończy. Właściwie to siostra poszła, a ja z psem spacerowałam po wybiegu (niedaleko garażów). Potem razem chodziłyśmy i przez przypadek zauważyłyśmy chłopaka z naszej szkoły (z IV kl.). Był przy garażu i coś tam naprawiał w swoim motorze. Poznałyśmy go po włosach i plecaku (jak się tyle do szkoły chodzi, to można sie nauczyć, kto jaki ma, hehe! :P). Wcześniej słyszałam odgłos motoru, ale do głowy by mi nie przyszło, że to Ben! :D Oczywiście to nie jest imię tego chłopaka, tylko tak go nazwałyśmy, nie wiedząc jak się naprawdę nazywa. ;))) Niedawno dopiero zauważyłyśmy na zdjęciach wiszących w gablotce z jakichś zawodów pływackich w Ustrzykach Dolnych, że tam też jest on. Wcześniej nie zwracałyśmy na nie zbytnio uwagi, bo raczej nikogo 'znajomego' nie było. Zatem wiemy już, że umie pływać i to nieźle, skoro bierze udział w zawodach. ;))) A dziś znowu coś nowego na jego temat! :D Właściwie to on mieszka w bloku zaraz przy garażach, ale tak często go nie widzimy. Może on często nie chodzi ze swoim psem na spacery albo w innych porach. :P Możliwe, że i ma gdzieś koło naszego garaż, bo przecież gdzieś motor musi trzymać. ;))) Ciekawe czy przyjedzie kiedyś do szkoły na motorze, bo na rowerze czasami jeździł, gdy było ładnie. :)))

Mój Dziadziuś jeździł na motorze, mój tata również - rozwoził jakieś paczki. Babcia bała się trochę jeździć i wcale się nie dziwię. Ja też bym się bała. W sumie jest większa możliwość wypadku i śmierci, o ile ktoś jeździ nieostrożnie. Wiadome przecież jest, że przy jakimś zderzeniu, motor i jego pasażerowie mają mniejsze szanse na wyjście cało z sytuacji. Ale to optymistyczne! :P Jednak gdy ktoś jeździ z rozsądkiem, to czemu miałoby mu się coś stać? Tylko że często ludzie młodzi, mając motor, szpanują przed innymi, specjalnie rozwijają wielkie szybkości, czasami w miejscach ze złą widocznością i potem kończy się to wypadkami. Dlatego, kiedy ktoś mi mówi, że chciałby mieć motor, oczywiście taki, żeby mógł jak najszybciej jechać, to myślę sobie, iż lepiej, żeby to marzenie się nie spełniło, skoro ktoś ma zamiar szarżować nim. Bo może źle się to skończyć...

Ojca Marka znowu nie ma. :( Szkoda... Słuchałam sobie piosenki jego i KGM - zawsze to coś! :))) Jakaś namiastka tego wszystkiego, gdy nie ma nic. Nic i nikogo... Gdyby móc pamiętać o tym, co najważniejsze, a o czym ludzie tak często zapominają. Czemu pamięć jest taka krótka? Prawda, słowa trwają chwilę w głowie, a potem gdzieś ulatują. Zanikają wraz z upływem czasu i giną w toku codziennego życia. Gubimy je, zajmując się innymi sprawami, odsuwamy coraz dalej aż w końcu nie pamiętamy o nich. Trudno, kiedy nie jest dobrze, uwierzyć, że jest Ktoś... Ktoś kto może pomóc.

Dlaczego nie umiem nic zrobić, choć chcę? Chociaż się staram, nic nie wychodzi. A może ja tak wcale się nie wysilam...? Przecież mogłabym zrobić więcej, spróbować znaleźć inne rozwiązanie, skoro to się nie sprawdza. Może nawet nie trzeba szukać, bo o nim wiem - o jednym z prostych właściwie sposobów. W tym wypadku dla mnie to nie jest takie łatwe. Mam do wyboru: działać lub czekać. Wybieram to... łatwiejsze? Które z nich jest łatwiejsze? 

Zmarnowałam pewnie tyle czasu... Upływa kolejny dzień za dniem. Może takie jest moje życie...? Marnuję swój czas i ... jeszcze kogoś? Nie wiem do końca tego... Być może też... A jeśli nie, to i lepiej, choć to oznaczałoby, że... ... ...że np. może ktoś jest szczęśliwy.

Pisaliśmy dziś sprawdzian z gegry. Prof. jak zwykle trochę się spóźniła, tj. przyszła po dzwonku. A potem zanim jeszcze kartki rozdała... Na dodatek jeszcze jej zabrakło - ale była przygotowana. :P Nie wspominając o tym, że i tak 3 osób brakowało. W każdym razie gdzieś na początku pisania, gdy spojrzałam na zegarek, to było niecałe 20 min. do końca lekcji! A ja byłam przy 2 czy 3 zadaniu (w sumie było 11). Zatem trzeba było się spieszyć! I tak łatwiej mi było pisać, bo znałam większość pytań trochę wcześniej, więc i odpowiedzi w miarę były przygotowane. Jednak potrzebowałam przecież czasu, aby to wszystko zapisać, zwłaszcza że trzeba było trochę się rozpisywać, wyjaśniać itp. Wcześniej część osób skserowała sobie testy, jakie mogłyby się pojawić na sprawdzianie, ale potem okazało się, że ona dała jakiejś klasie maturę, tylko podzieliła zadania przez pół i miała w ten sposób 2 grupy. W ogóle to ona zawsze daje testy, które niekoniecznie odpowiadają temu, co mieliśmy na lekcji. I dlatego osoby, które zdobędą pytania czy mają testy wcześniej, dostają 5, a ci,. którzy się normalnie uczą - zazwyczaj 3. Ten sprawdzian można było napisać na podstawie tego, co przerabialiśmy, bo raczej nie było nic specjalnie dodatkowego, ale wiadomo, że lepiej znać już wcześniej pytania, bo można się bardziej przygotować. Najbardziej mnie denerwowała myśl, że znam odpowiedzi, a nie zdążę. W sumie wszystkiego nie zdążyłam, ale ogólnie jest dobrze. Będzie chyba lepiej niż poprzednio, kiedy normalnie się uczyłam. ;)))

Cały dzień praktycznie sami, tzn. część i tak siedzimy w szkole. Rodzice pojechali na pogrzeb do Gorlic, a my zostaliśmy na "na pastwę losu". ;))) Niedawno właśnie przyjechali.

W szkole z niemca dużo osób nie miało zadania, co można było przewidzieć, bo ostatnio sobie odpuszczają, choć nie było ono takie trudne. Tylko ułożyć pytania do tekstu, który w sumie jest łatwy, ale trzeba by go najpierw sobie przetłumaczyć, a tego pewnie im się nie chciało. Zatem część osób miała to samo, co my. Na lekcji mieliśmy odpowiadać na te pytania, ale trochę się to nie udało, ponieważ oni nie znając tekstu, nawet nie wiedzieli, gdzie szukać odpowiedzi. Wprawdzie 5 min. mieliśmy jeszcze na przeczytanie go, ale i tak przecież pewnie wiele nie zrozumieli. I zaczął się wykład prof. na ten temat itp. W sumie trafiła (pewnie nie było trudno) z przyczyną naszego kiepskiego odpowiadania (nie było to na ocenę), czyli przepisaniu zadania... No cóż miała rację w sumie... Jak mogą coś robić, skoro nawet nie rozumieją, nie wiedzą o co chodzi, bo się nie przygotowali?

Właściwie to od rana coś mnie boli lewy bark czy coś w oklicach. :P Teraz już mniej. Tak samo głowa coś z tyłu z lewej strony, jakieś... nie wiem co, bo nigdy nie byłam dobra z bioli, tym bardziej w określaniu, gdzie się co znajduje (a 5 miałam :P).

Nic nie robię, tkwiąc ciągle w tym samym punkcie. Chyba tak mi wygodnie, jeśli można tak powiedzieć. Bo przecież z drugiej strony nie zawsze z tym dobrze. Co z tego, że w jednej chwili coś sobie zadecyduję, że zrobię tak, skoro zaraz (w krótszym lub dłuższym czasie) to mija. Może chciałabym nadal zmienić sytuację, ale tracę w to... wiarę? Raczej brak odwagi. Nie potrafię. Musiałabym chyba sobie to postanowić dużo wcześniej, na tyle mocno, aby być o tym do końca przekonanym, a nawet w razie niepewności potrafić je rozwiać. Bądź mimo nich zrobić to, co postanowiłam, co obiecałam przede wszystkim sobie. Potrzebuję chyba tylko na to czasu, żeby móc to przemyśleć wszystko, choć nie wiem czy efekty tego będą pozytywne, do jakiego wniosku dojdę. Może wręcz odwrotnego niż chciałabym? A ja nie mam teraz na tyle czasu, aby rozmyślać, a jeśli mam, to nie zawsze mam siły czy chęci. Przyzwyczajam się do tego, uznając (a może nawet wierząc), że tak musi być (wiem, nie powinnam tak pisać), że tak jest lepiej. I tak inaczej nie umiem żyć...

Tak mija dzień za dniem. Upływa czas na niby lub rzeczywistym rozmyślaniu. Myślę... to mi nawet wychodzi, sama ta czynność. Ale ktoś kiedyś zasugerował mi, że za dużo myślę...

"Pełna obaw   Ktoś miłość obiecał mi...

Pełna obaw   Ktoś zamknął przede mną drzwi..."

K.Kowalska "Pełni obaw"

Spałam dziś krócej, jak chyba wszyscy. :P Chyba, że ktoś specjalnie położył się wcześniej, ale wtedy z kolei skrócił mu się dzień - na jedno wychodzi. ;))) A po przebudzeniu za oknem pierwszą rzeczą, jaką zobaczyłam, był śnieg. Wprawdzie niewielki, tylko trochę przykrywał powierzchnię, ale jakby nie patrzeć, to śnieg! Zima wróciła? Czy nie za szybko? :P

O 12.00 była dziś Msza za Dziadziusia i Babcię, więc w komplecie pojawiliśmy się w kościele. Po niej udaliśmy się do cioci Basi na obiad, bo wszystkich zaprosiła. Nie było tylko żony kuzyna, bo miała szkolenie, ale potem też doszła. Stamtąd razem z mamusią poszłyśmy na Gorzkie Żale. :))) Potem powrót do domu, zadanie z niemca i oto jestem. Tak po krótce to wyglądało...

Wczoraj się jeszcze wszystko wyjaśniło odnośnie zniknięcia ojca - wywaliło go. Ale się pojawił i chwilkę jeszcze z nim pogadałyśmy. :))) Szkoda tylko, że te 1,5 godziny się zmarnowało, kiedy go nie było, bo przez ten czas można było sobie przecież porozmawiać. Najważniejsze jednak, że po prostu jest. ;)))

U nas znowu mokro, pada... Za to u ojca Marka słoneczko! Najchętniej to pewnie wymienilibyśmy się pogodą. ;))) Był dzisiaj chwilę i z nim porozmawiałyśmy (jakby inaczej! :D), tylko że nagle znikł. I nie ma go. :( Może coś się popsuło, może miał ważną sprawę? W przypadku ojca wiem, ze przyjdzie i wytłumaczy w razie czego, co było przyczyną zniknięcia.

Nie lubię kiedy ktoś odchodzi, znika bez słowa... I nie wiem, co się dzieje... Nawet się nie odezwie - nie ma czasu, tak bardzo jest zajęty? Czy zapomniał...? A może nie chce...? ...

Zadzwonił dziś z Gorlic wujciu Wiesiu (brat mamy). W czwartek zmarła ciocia Zosia. Nawet nie wiem, jak wyglądała. Była kiedyś u nas, ale my byliśmy mali, więc oczywiście nie pamiętamy tego. Dwa lata temu była na cmentarzu w Gorlicach, tzn. mama ją zauważyła, ale nie wiem czy w końcu my ją zobaczyłyśmy. Po prostu ostatnio też trafiliśmy na kogoś z rodziny na cmentarzu. Widzieliśmy ich po raz pierwszy i oczywiście nie wiedzieliśmy kim są. Dopiero tłumaczenia itd. I tak trudno się połapać i to wszystko spamiętać. Kiedy się mieszka w innym mieście, ludzie rozchodzą się w różnych kierunkach, a rodzina jest dość duża, to niemożliwe jest spotykanie się ze wszystkimi. Pewnie jeszcze parę jest takich osób, o których nawet nie wiemy lub znamy ich wyłącznie z opowieści...

Biegałyśmy dzisiaj na wf-ie przez 20 min. - bieg na sprawność. Choć nie lubię biegać na czas (tym bardziej na długie dystanse), to takie bieganie mi nie przeszkadza i mogę biegać bardzo chętnie. W gimnazjum już raz biegałyśmy i wiem, że nie jest to takie ciężkie czy trudne - da się wytrzymać. ;))) A nogi po tym wcale mnie nie bolą. :P

Słuchamy sobie dalej piosenek KGM, a zwłaszcza tą wykonywaną razem z o.Markiem. :D Dziś nawet gadałyśmy z 1 z członków zespołu. :))) Ojciec ma rekolekcje i w piątek oni dojeżdżają do niego i mają koncert. Szkoda, że nie możemy tam być... :( My też chcemy!!! (i to nie dlatego, że w tym dniu będziemy pisać wypracowanie z polaka :P)

Brat niedawno wrócił i słysząc piosenkę, jaką słuchałam (KGM), zaczął się pytać, co to jest i czy przerzuciłyśmy się na polski hh. ;))) Prawda jest taka, że my właśnie za nim nie przepadamy i raczej go nie słuchamy. Oczywiście są wyjątki: kilka piosenek by się znalazło fajnych (które mają jakąś treść). A ta, to już w ogóle co innego! :D

Czas sobie mija i mija, i nic się nie zmienia. Tzn. zmienia się coś... data każdego dnia. :P I pewnie by się znalazło jeszcze kilka takich rzeczy. A tak naprawdę może zmienia się wiele, a ja o tym nic nie wiem? No właśnie... nie wiem... Zatem nie odpowiem sobie na to pytanie, choć może nietrudno byłoby się postarać o znalezienie odpowiedzi na to pytanie. Nietrudno może dla kogoś, ale widocznie nie dla mnie. Czekam więc dalej... Na co? To się okaże...

Poza tym tatuś pojechał do Sulistrowej i wraca dopiero jutro. Ja też tak chcę!!! Czy nie za dużo chcę? ;))) Ale oczywiście my musimy siedzieć w tej szkole i się męczyć (lub nudzić) na niektórych lekcjach. :P

W szkole zwykły dzień, bez pytania. Na drugim polskim, który mieliśmy znowu zamiast religii, choć była to ostatnia lekcja, wyszliśmy nawet na 'pole'. :))) I prof. puściła nas 15 min. wcześniej - o 5 min. wcześniej niż poprzednim razem! :D Hehe A na wf-ie znowu graliśmy w kosza - co za gra! :))) Tylko koleżanka coś sobie z palcem zrobiła... :(

Rozmawiałyśmy wczoraj sobie z o.Markiem po jego 2-dniowej nieobecności, która dla nas wydała się o wiele dłuższa. A to tylko 2 dni... W sumie mało, prawda? Teraz ojciec pojechał na rekolekcje do Choszczna (chyba to poprawnie napisane :P) i będzie dopiero w sobotę (najwcześniej to może i wieczorem w piątek w zależności od tego, w jakim będzie stanie). Zatem znowu mamy przerwę... Ale przez ten czas może coś innego zapełni tą 'lukę'... ;))) Pozostaje nam słuchanie kawałka hh, jaki o.Marek wykonuje z KGM Crew - bardzo fajna piosenka!!! :D Można ją znaleźć na stronce DRoZDA lub KGM, a nosi tytuł "Osiedle Porzuconych Aniołów". Polecam i miłego słuchania!!! :)))

Jakoś przeżyłam ten dzień... Muszę nawet powiedzieć, że dobrze minął pomimo tego, jak się zapowiadał. Na pewno niezbyt ciekawie, choć żadna kartkówka czy sprawdzian nie czekały. Pozostaje jednak pytanie, zadanie... Gdy wczoraj wróciłam z urodzin i szybko zajęłam się robieniem zadania z PP. Właściwie to była 'walka' o to by zrobić je, by zdążyć na czas. A czasu za wiele nie było. Na dodatek oprócz tego zostawała nauka na inne przedmioty. Najwygodniej byłoby zrezygnować i zająć się czymś innym, ale chciałam mieć zrobione zadanie. Co z tego, że inni czasem (tzn. zawsze się tak zdarza) nie mają zadania np. z tego przedmiotu i przynoszą w późniejszym terminie. Ja nie chciałam brać z nich przykładu. :P Zresztą póki się da, to się staram wszystko zrobić, a chociaż tyle, ile jest możliwe, ale nie zawsze chęci wystarczają. Tym razem... w sumie się nie udało. Miałyśmy wstać wcześniej (wstawanie na 7.10 już jest wczesne dla niektórych :P) i napisać, ale nie wyszło, bo było tylko tyle czasu, by wstać, zjeść śniadanie i do szkoły. Zatem o pisaniu zadania już nie było mowy. Jak nas mama obudziła i uświadomiłam sobie, że z zadania nici, to pomyślałam: "Po co iść do szkoły?" A dokładniej mówiąc na pierwszą lekcję, którą były PP. Jednak zaraz przestałam się tym przejmować, bo w końcu zawsze można wymyślić jakieś wytłumaczenie. :P Właściwie to nawet nie trzeba było, bo wmówiliśmy prof., że nie zadawał nam zadania, więc trzeba będzie na przyszły tydzień je dopiero zrobić. Lepiej wezmę się za nie wcześniej, skoro już wiem, jak to może się skończyć. ;))) Na pozostałych przedmiotach albo prof. nie pytały, albo nie padło na mnie, lub też zgłosiłam 'np', ażeby nie musieć odpowiadać - skoro była taka możliwość... :)))

Po szkole byłam kupić buty zimowe. To teraz ktoś pomyśli sobie, że ja naprawdę myślę, iż zima wróci i stąd to 'zabezpieczenie'. :P Zatem małe sprostowanie: tamte buty były na obcasie, do spódnicy, a te to takie zwykłe "do latania", bo obecne (w których oczywiście teraz nie chodzę, bo przecież ciepło jest :D) trochę popękały. A że była okazja, to kupiliśmy. :)))

Chciałabym coś wiedzieć...

Niedawno wróciłam z urodzin kuzyna i kuzynki - oczywiście było fajnie, jak zwykle! :D Lubię chodzić na takie 'imprezy', bo można spotkać się z rodziną i miło sobie porozmawiać zwłaszcza, że aż tak często się nie widujemy. Choć wystarczająco dużo jest osób, a co za tym idzie i okazji do obchodzenia imienin itp. :))) A przez ten czas wspólnie spędzony z łatwością można zapomnieć o wszystkim (np. o szkole :P). Tutaj, na miejscu mam tylko 1 kuzynkę, a właściwie 2, tylko że jedna jest o rok młodsza ode mnie, a druga to po prostu żona kuzyna, więc trochę starsza. ;)))

Dziś Pierwszy Dzień Wiosny! :D Może po pogodzie dzisiejszej nie można było zupełnie rozpoznać, bo bywały dni ładniejsze, ale i tak jest ciepło (pomimo wiatru) w porównaniu do zimy. :P Tak w ogóle to zastanawiam się (i trochę mnie to denerwuje), czemu np. w Pogodzie na jakimś (jakimkolwiek) programie mówią, że pierwszy Dzień Wiosny jest 20 III. Przecież jest 21!!! Czy oni nie uczyli się w szkole o przesileniu letnim i zimowym, o równonocy jesiennej czy właśnie wiosennej?! Chyba niezbyt dokładnie... ;)))

21 III to także Dzień Wagarowicza. Tylko z czego tu robić wagary, skoro dzień ten wypadł w niedzielę? Jak wiadomo do szkoły się wtedy nie idzie. :P Ale ja nie mam problemu, bo i tak nigdzie nie zamierzałam się wybierać, tj. jak coś, to do szkoły. :))) Nieważne więc w jaki dzień wypadnie 21, bo jak nigdy dotąd nie chodziłam na wagary, tak i teraz również nie ma takiej potrzeby. ;))) Jedynie w tym dniu nauczyciele mogą nie pytać, choć to trochę wątpliwe zwłaszcza, gdy zapowiadają pytanie, więc nie ma co się nastawiać...

Na dzisiejszej Mszy kazanie miał misjonarz kombonianin. :))) Imienia nie powiem, bo ma nietypowe i trudno powtórzyć (każdy słyszał co innego :P). Nie jest Polakiem, co można rozpoznać po urodzie i wymowie, ale po polsku bardzo dobrze mówi i ciekawie. :D A jak żywo gestykuluje! ;))) Mówił o misji, misji, jaką każdy z nas ma do spełnienia. Sama praca misjonarzy nie wystarczy, jeśli nie będzie ona potwierdzona świadectwem życia innych ludzi. Jak przekonać niewierzących w Boga do wiary, do tych wszystkich prawd głoszonych przez nas o równości, o tym, że jesteśmy braćmi i siostrami bez wzg. na kolor skóry czy kraj pochodzenia, skoro oni widzą, że my - "chrześcijanie" prowadzimy wojny itp. Gdzie tu Miłość? Przecież zgodnie z tym, co mówimy, powinniśmy żyć w pokoju i szczęściu, a tak nie jest. Dla nich nasza religia to filozofia... W jaki więc sposób można dotrzeć do nich, aby i oni żyli wg Biblii, aby mogli się przekonać, że właśnie to jest "przepis" na nasze Życie? Mamy zadanie, może i ważniejsze od misjonarzy, bo to od naszego postępowania zależy jak będą nas widzieć, nas jako prawdziwych chrześcijan. To my jesteśmy żywym świadectwem Boga, więc powinniśmy postępować jak należy, aby ludzie patrząc na nas, wiedzieli jak mają żyć, czym się kierować. By nie widzieli w naszym zachowaniu fałszu, dwulicowości, sprzeczności w tym, co mówimy a tym, co czynimy. Powinniśmy budować Królestwo Boże tu, na Ziemi, bo w Niebie nie trzeba - Tam już przecież jest... :)))

"Nie pozwól poddać się ciemnościom..."

W sumie to caly dzień przesiedziałam w domu. I tak pogoda była brzydka, tzn. zależy dla kogo. Ojciec Marek na pewno się cieszył z takiej pogody. ;))) W każdym razie popadało dziś, jak pewnie prawie wszędzie. Normalnie to i tak z psem trzeba wyjść, ale poszła siostra, bo ja i tak miałam mokrą głowę. Za wiele to dziś nie porobiłam, jeśli chodzi o naukę i zadania, ale to chyba normalne, jak co tydzień. :P A poza tym zajęłyśmy się wysyłaniem sms-ów, bo do dziś trzeba wytracić konto na komórce siostry, więc po kolei pisałyśmy, ile się da. :D Najwięcej wysłałyśmy do koleżanki z klasy, bo ona odpisywała, więc trwała "rozmowa". ;)))

Hmm... Myślę... (więc jestem :P) O i sobie myślę o różnych rzeczach, zależy w którym momencie. ;))) Może nie aż tak o różnych, bo moje myśli nie są aż tak zróżnicowane. Tak jak i zainteresowania, i pewnie wszystko. Po prostu jak moje życie... Choć w stosunku do innych jest na pewno inne... ;)))

W szkole wszystko dobrze. Z polaka nie napisałyśmy 2 wypracowań i pewnie nie będziemy już ich pisać. :P Na szczęście nie trafiło na nas, gdy prof. zbierała kilka zadań do ocenienia. :D I przyniosła nam w końcu wypracowania, które już trzymała z kilka miesięcy. Chyba zawsze będziemy mieć z zadania 4. Właściwie to prawie żadnego błędu nie mamy, ale to niczego nie zmienia, jeśli chodzi o ocenę. Człowiek się stara i nic. No cóż... pewnie treść nie do końca taka, jaką ona by chciała i nie taka rozbudowana itp. w porównaniu z innymi. Mniejsza jednak z tym... ;))) Na wf-ie grałyśmy w kosza - my i kosz? :P Hehe To dopiero zestawienie! :D Było nas 9, w tym 2 kolegów, żeby jako tako komplet był i można było grać. O ile to można nazwać grą. :P Ale nabiegałyśmy się i zmęczyłyśmy trochę. Swoją drogą musimy się jeszcze wiele nauczyć...

Po szkole byłyśmy na zakupach. Po drodze zawieźliśmy jeszcze siostrę na Bierzmowanie, bo jest świadkiem koleżanki. :))) Właściwie celem zakupów były buty zimowe. :P Co z tego, że teraz wiosna idzie - trzeba być przygotowanym na wszystko, bo nie wiadomo jaka będzie pogoda. :D Hehe I udało się kupić to, co chcieliśmy. Przy okazji można sobie pooglądać ludzi... ;)))

A tatuś był dziś u prezydenta miasta, bo go wezwał. Chodziło o szkołę itp. Prezydent chciał, żeby się trochę podenerwowali, ale nic z tego nie wyszło. W ogóle to sprawa dotyczy łączenia podstawówek i gimnazjum w zespoły szkół oraz związanych z tym kosztów. Że jakby były razem szkoły, to zaoszczędziłoby się pieniądze itp. Nie patrzy jednak na to, że kolejne osoby straciłyby pracę - tak jakby mało było bezrobotnych. Chciał już nawet uchwalać ten pomysł, ale kurator, który ma decydujący głos, się nie zgodził. :D A dzisiejsze spotkanie było pełne dyplomacji, jakiej nie powstydziłaby się UE. :P W ogóle było pełno uśmiechów tak, że na koniec to tatuś nie wiedział, czy ma go pocałować w czoło, czy może on jego - co bardziej wypada... :D Pominę już to, jakie pierwsze wrażenie wywarł prezydent na tatusiu i co pomyslał o nim ... :P

"Dobrze rozumie się tylko sercem..."

A oto tekst hip-hopowy ojca Marka o spowiedzi:

od pierwszej komunii
w głowie mi siedzi
pięć warunków
dobrej spowiedzi

pierwszy to rachunek
rachunek sumienia
gdy go nie ma, bracie,
wtedy nic nie zmieniasz

co jest tutaj ważne
pytałem kiedyś gości:
celowo czynisz grzechy?
czy jednak ze słabości...

od pierwszej komunii
w głowie mi siedzi
pięć warunków
dobrej spowiedzi

drugi warunek
to jest żal za grzechy
nie smutek czy łezki,
lecz od dechy do dechy

żal to świadomość
wtorek czy niedziela,
pamiętaj, że zraniłeś
Boga - Przyjaciela

to ci pomoże
powstać z grzechów gnoju
będziesz mógł potem
żyć w pokoju

od pierwszej komunii
w głowie mi siedzi
pięć warunków
dobrej spowiedzi

trzeci zaraz powiem
właściwie nie ma sprawy
to postanowienie
mocne poprawy

żadnych ogólników
nie wciśniesz mi, niestety
dla mnie tylko
liczą się konkrety!

od pierwszej komunii
w głowie mi siedzi
pięć warunków
dobrej spowiedzi

czwarty bardzo prosty
to jest spowiedź szczera
pamiętaj - szczera
jak jasna... tabakiera!

to nie lista grzechów,
nie poinformowanie,
ale tak naprawdę
ich wyznawanie!

od pierwszej komunii
w głowie mi siedzi
pięć warunków
dobrej spowiedzi

jest jeszcze piąte
lekarstwo na sumienie
to jest oczywiście
zadośćuczynienie

co to za klimaty
z trudną wymową?
nie wystarczy paciorek
trzeba ruszyć głową

pamiętaj kolego,
że to nie byle co,
zrobić coś dobrego,
przeprosić za zło...

od pierwszej komunii
w głowie mi siedzi
pięć warunków
dobrej spowiedzi

Pomimo tego, że rano (tzn. wtedy, gdy wstałam, czyli o 5.00 :P) była mgła i niewiele można było zobaczyć, to potem pogoda się poprawiła. Było ciepło i słoneczko świeciło - ojciec Marek nam przysłał ze Szczecina. :D My mu za to podesłałyśmy chmurki, bo on je lubi, tak jak i deszczyk. ;)))

Jednak się nie pomyliłam, na szczęście! :D W szkole nie było źle: chemii nie było, z matmy i anglika prof. mnie nie zapytała, z polaka nie miałam zadania, ale i tak nic nie wpisywała; wprawdzie musiałam zgłosić jedyne 'np' jakie mamy, bo pytała, ale jak się nie umie i nie chce dostać złej oceny, to przecież po to to jest. :P A na niemcu pisaliśmy tą kartkówkę. W sumie przyszło 13 osób (na 22) i jednak wszystkie dziewczyny się stawiły. Mi poszło dobrze, chyba nigdzie się nie pomyliłam. ;))) Ale to jeszcze zobaczymy. Oprócz tego prof. oddała nasze sprawdziany (a może raczej kartk.? - nigdy nie wiadomo jak to zwać :P) z gramatyki i dostałam +4, czyli nieźle. :)))

Maturzyści wrócili z Częstochowy. I powrót do szkoły. Jak miło znowu ich zobaczyć! :D Szkoda, że niewiele tego czasu już zostało... Dziś był diakon w szkole - ten fajny, z którym mieliśmy mieć swego czasu zastępstwo. ;))) I tak się zastanawiam, czy on właśnie nie był w zastępstwie ks. Lucjana, bo go w szkole nie widziałam. Całkiem możliwe... Też chciałabym mieć z nim lekcję, ale religię mamy w pon., więc ksiądz raczej powinien być. A poza tym prof. z polaka jest w ciąży - podobno bliźniaki. ;))) Przyszła taka wiadomość między nas, a że mieliśmy dziś polski, to wszyscy (co słyszeli o tym) patrzyli na brzuch, hehe! :P Oznacza to, że w którymś momencie pewnie zniknie ze szkoły, z czego niektórzy się cieszą, bo ona za dobrze nie uczy i raczej nie przygotuje nas do matury wg zdania wielu osób. Ale wówczas będziemy mieć już trzeciego polonistę, a to chyba też nie najlepsze. Póki co jednak nie ma potrzeby się martwić (tylko żeby Kobry nam nie dali :P), bo na razie nie ma problemu.

Siedzę sobie i w międzyczasie zerkam na czasowniki nieregularne z niemca. Właśnie pojawił się kolega z mojej grupy i ma ciekawy opis: "niemiecki ... RIP :/" Jutro mamy właśnie kartkówkę z tych czasowników, która była zapowiadana z jakieś 2 miesiące temu. Miałam zamiar wcześniej się uczyć, choćby na feriach, ale... Wiadome jak to jest. :P Chyba większość miała ten sam problem i zaczyna się dopiero uczyć. Nawet 2 koleżanki nie mają zamiaru jutro przychodzić na pierwszą lekcję, czyli właśnie j.niem. Nie zdążą się przez dzisiaj nauczyć, ale jakby tak popatrzeć uczciwie to przecież miały, a właściwie mieliśmy tyle czasu! Bo mało to to nie jest... Ale każdy uczy się kiedy chce. ;))) Np my dzień przed (dobra, wczoraj zdążyłam przeczytać jakieś 5 słówka :P). Co tam, kto by się przejmował... To przecież tylko 100 kilka wyrazów do odmiany, hehe! Zresztą przecież z j.ang. też trzeba było się uczyć, więc i tu musi być pierwszy raz. A w ogóle to część czasowników jest podobnych, więc je trochę pogrupowałyśmy, żeby było jeszcze łatwiej. ;))) 

Nauczyciele zawsze mówią, żeby się uczyć wcześniej, a nie w ostatni dzień, bo to za późno. A z biologią dzisiejszą było podobnie (chyba zwykle tak jest), a mimo to poszło raczej dobrze. Na wf-ie, który był przed tą lekcją, miałyśmy tylko ćwiczyć przez 20 min., żeby potem móc sobie powtórzyć - praktykantka się zgodziła, ale tak się nie stało i do końca miałyśmy aerobik (nawiasem mówiąc bardzo fajny :D). I z anglika zapytała tych, co chciałyśmy, czyli tych lepszych. Oznacza to jednak, że jutro może na nas trafić... A ja nie chcę!

I tak minął pierwszy z "gorszych" dni, jeśli chodzi o najważniejsze przedmioty dzisiejsze, a raczej po prostu te, z których 'coś' miało być. Mam już go za sobą, a przede mną kolejny, ale jeszcze wcześniej nauka. Nie powinno być tak źle... Obym się nie myliła!

"Nigdy nie pozbawiaj nikogo nadziei...

Może to wszystko, co mu pozostało..."

Pewna osoba napisała, że "każdy ma swój czas dla drugiej osoby". I tak się zaczęłam zastanawiać nad tym... W takim razie ja już może wykorzystałam ten czas, a może właściwie nie. Pewnie mogłam o wiele lepiej zrobić wiele rzeczy. I choć zdaję sobie z tego sprawę, to niczego to nie zmienia, bo nie umiem inaczej żyć. Wiem, że to już przeszłość, więc nie wrócę tego i nie poprawię. A jak będzie w przyszłości? Nie wiem...

Ciekawe czy mój czas się skończył, tzn. właściwie czas dla mnie? W końcu ile można czekać...? Niektórzy powiedzieliby, że bardzo długo. Inni, że istnieją granice tego wszystkiego. Po przekroczeniu ich ludzie rezygnują. Nie chcą marnować czasu - w końcu życie jest krótkie. Znajdują więc kogoś innego na miejsce osoby poprzedniej. Choć to zależy w sumie od tego, czy trafi się na właściwą osobę.

W takim razie kiedy skończy się czas dla mnie od innych? Wcześniej czy później może to nastąpić, żeby nie powiedzieć, że nastąpi... Może już to nastąpiło? Może już się skończyło? Jeśli tak, wolałabym wiedzieć to na pewno, a nie tylko się domyślać czy zgadywać. Może się dowiem w najbliższej przyszłości (albo trochę dalszej)...

A mój czas dla innych? Był, jest i będzie... Zawsze.  

Niestety mieliśmy ten polski! Ale mi się siedzieć nie chciało. :P Tyle tylko, że prof. puściła nas 10 min. wcześniej, to i szybciej byłyśmy w domu. Religii nie było, więc wczoraj napisałyśmy o.Markowi, żeby przyjechał do Rzeszowa i zrobił nam lekcję, hehe! Razem z Gabrysiem. ;))) W końcu o wiele lepsza taka lekcja niż polski! Bez porównania!!! :D

Słonko za chmury się chowa
Ojciec leci do Rzeszowa
Towarzyszy mu aniołek
Omijają każdy dołek
Omijają drzewa, bloki
Mkną po niebie jak obłoki
Lot ich nagle jest przerwany
Zaczepiają ich bociany
Wpadł im w oko Gabryś mały
Lecz pożegnać go musiały
Bo on dalej leci z ojcem
Lecz czy zdążą przed dnia końcem?

Robi się ciepło, wiosennie i przyjemnie. :))) Wprawdzie wczoraj było słonko, a dziś nie, ale i tak przerzuciłyśmy się na lżejszą kurtkę. Nie ma się co grzać zwłaszcza, że w niektórych autobusach grzeją. :P

A dziś były chmury, które na pewno przysłał nam o.Marek. To jego "wina"! ;))) Sam się przyznał:

Chmurki, fakt, to moja sprawa
Wyleciały mi z rękawa
Gdy nad Rzeszowem krążyłem
I o deszczyku marzyłem

Chmurki czują się samotne,
Nikt nie lubi ich na świecie...
Przytulcie je, to jest istotne!
Wtedy czegoś się dowiecie

Ten tydzień właściwie zapowiada się gorzej niż poprzedni, o czym już nie raz mówiłam sobie czy innym. Zatem powinnam się uczyć itd. Choć tak właściwie to np jutro nic nie ma poza zadaniami (i tak nie wszystkie zrobię, tj. nie zrobię z polaka - nie chce mi się czasu tracić :P). Za to w środę i czwartek nie będzie za fajnie, ale jaki mam wybór - do szkoły trzeba chodzić, pomimo tego, co mówią niektórzy. ;))) Piątek jeszcze pozostaje w sumie wolny, a potem wszystko od początku...

Zamiast się wczoraj uczyć na fizę, bo dziś był spr., to siedziałyśmy do 24.00 i rozmawiałyśmy z o.Markiem. Hehe :D To może nie jest normalne... ale kto powiedział, że ja jestem normalna? :P A na dodatek dziś na 7.10, więc długo nie pospałyśmy. Wstałyśmy jeszcze rano, żeby coś poczytać z tej fizy. Właściwie to tydzień temu rozwiązywałyśmy test, który był takim trochę przećwiczeniem tego materiału, więc coś pamiętałyśmy. Zresztą mi poszło dobrze: w sumie wszystkie zadania zrobiłam, a czy dobrze, to się okaże. ;))) W ogóle to takie miałyśmy trochę "szczęście", bo na historii pisałyśmy tłumaczenie tekstu z j.niem. na polski dla koleżanki, więc jednocześnie nie pisałyśmy notatki - ona miała pisać, a potem my od niej przepisać. Dziś natomiast prof. jak nigdy na końcu lekcji sprawdzał i zapisywał, kto pisał a kto nie na lekcji. Swoją drogą, że pewnie z 2/3 klasy nie pisało. Nie wiem czy coś wstawił tym osobom, ale tamtym dał "+". Jednak kto się przejmuje historią... ;))) Z kolei przez to, że pisaliśmy z fizy spr. jeszcze po dzwonku (jednym i drugim :P), spóźniliśmy się na niemiecki i chyba mamy nieobecności, ale to tylko prof. zapisała w swoim zeszycie.

A na religii pomagałyśmy ks. Lucjanowi liczyć pieniądze. :))) Właściwie jako takiej lekcji nie było, bo ksiądz musiał załatwić wszystko w związku z wyjazdem jutro do Częstochowy. Jedzie razem z maturzystami (tymi, co się zgłosili), więc niestety nie będziemy mieć jutro religii. :((( Na dodatek, choć to nasza ostatnia lekcja, chcą nam dać drugi polski! Chyba żebyśmy umarli z nudów! :P Trzeba właśnie na .j.pol. zrobić testy - o modzie językowej. Tak, w moim pisaniu na pewno znalazłoby się wiele wyrazów modnych. ;))) Hehe Bo nawet ludzie nie domyślają się i nie zdają sobie sprawy z tego, ile jest polskich wyrazów modnych i które to. Ale kto by to wszystko pamiętał. :P

Właściwie to mi z dzisiejszych lekcji pozostały PP (dla niewtajemniczonych: podstawy przedsiębiorczości), o ktorych nic nie wspomniałam. Jeśli więc już o wszystkim, to o wszystkim, choć nie tak dokładnie. ;))) Ciekawy na tej lekcji był ranking, jaki nam przedstawiał prof., zamieszczony w Newsweeku odnośnie szkół. Jeśli ktoś chce, to niech sobie tam zajrzy - pewnie też się trochę zdziwi na jakich miejscach wylądowały różne szkoły. :P

Kolejny "nieznajomy", a ja miałam nadzieję... I mam ją nadal... Jak długo? Pewnie zawsze będę mieć... Chociaż tyle...

Ludzie są śmieszni... Chcą zdjęcie, męczą, żeby im przysłać fotkę, by wiedzieć jak ktoś wygląda, a potem po wyglądzie oceniają osobę. A raczej przekreślają ją. Bez sensu...

A co ja usłyszałam na temat swojego zdjęcia? Że wyglądam jak dziecko co ma 4 lata, hehe! :P No nieźle. Może to dlatego, że było to akurat takie zdjęcie - nie wysilałam się z tym wysyłaniem. Tylko tyle, żeby nie było zamazane, bo by nic nie było widać, a to nie fair. Mi też zdjęcie przysłane przez tą osobę się nie podobało, ale wcale nie muszę od razu o tym trąbić dookoła. A i zapomniałam dodać, że jestem brzydka. :D To ci, co nie wiedzieli jak wyglądam, już wiedzą. ;))) Hehe I tak nie miałam ochoty gadać...

"Życie jest pustą kartą i tylko od Ciebie zależy, co na niej zapiszesz"

A może ja nie umiem pisać...

Jakiś czas temu wróciłam ze spacerku z psem, na którym byłam razem z siostrą. Spotkałyśmy nawet ciocię, gdy wracałyśmy. ;))) A na świeżym powietrzu powstał kolejny wierszyk:

Nosi sukienkę niebieską
Jakoby szatę anielską
Na głowie długie blond włosy
Złociste niczym stokłosy
Nad nią cudna aureola
Chodzi z ojcem do przedszkola
Zawsze chętnie mu pomaga
Fajny z niego gość - powaga!

Bohaterem wiersza jest aniołek Gabryś - pomocnik (kukiełka) o. Marka, a ulubieniec dzieci. :D Znamy go tylko z opowiadań i zdjęcia. Wprawdzie na początku myślałyśmy, że to asystentka ojca, a nie asystent, hehe! ;))) Ale w końcu każdy może się pomylić. :P

A oto moja i siostry wesoła twórczość o ojcu Marku, która powstała w czasie poobiedniego spaceru z psem... ;)))

Goni wiosnę na rowerze
Wraz ze sobą czapkę bierze
Sarenka przed nim ucieka
A ojciec na deszczyk czeka
Jego prośby wysłuchane
I całe miasto zalane
Uwielbia takie brykanie
Zawsze jest łakomy na nie

"to jest proste... facet ma zawsze trochę więcej racji i wypada go posłuchać, i wypada mieć do niego zaufanie, i wtedy właśnie się można na nim wesprzeć w życiu... inaczej wychodzi kicha..."

To słowa ojca Marka, z którymi się zresztą nie zgodziłyśmy, hehe! ;))) Wszystko ładnie i pięknie, gdyby tak było, gdyby można się było oprzeć. Tylko kto powiedział, że faceci mają więcej racji? No ojciec... :P Uznał nasze przekonania za "nie faceckie", hehe! Trudno, żeby takie były. ;))) I niby to życie mówi, że tak jest, jak sądzi właśnie ojciec. A chyba nie trudno zauważyć, że to dziewczny mają zwykle rację. :P Zresztą prawda jest taka, że chłopaki zwykle dość szybko się poddają, nie mają sił i chęci by "walczyć" o swoje zdanie i dają sobie spokój. Posłuchać ich można, jeśli mówią mądrze, bo przecież i mówią czasami (niektórzy). :))) A każdemu ufać, to nie można. Ojciec zadał pytanie jak w takim razie mamy zamiar traktować facetów, czy chcemy im narzucać swe zdanie itp. Nie o to jednak chodzi... Oni czasem zgadzają się z nami, tylko dla świętego spokoju, a niekoniecznie przejmują nasze przekonania. Czasami i szkoda...

Poza tym, to nawet przyszedł dziś taki jeden "rycerz". ;))) Właściwie to nie jeden, bo były w sumie 3 osoby, z którymi choć chwilkę pogadałam! :D To dużo w porównaniu do ostatnich dni... ostatnich... może nawet kilkudziestu paru. :P A do tego jeszcze o. Marek był i ks. Lucjan, który podał nam stronkę, gdzie zamieszczone są zdjęcia z rekolekcji. Jeśli ktoś chce sobie zobaczyć księdza lub o.Marka czy inne fajne osoby, to zapraszam: http://simryc.com/fotki/rekolekcje_05_03_04/ 

Czasem zastanawiam się czemu ludzie nie lubią księży. Wiadomo, że są różni, tak jak i ludzie w każdym zawodzie. Ale ci, których ja znam, mam w parafii, są fajni. Zawsze zresztą wszyscy tacy byli. :))) A na dodatek mówią mądre rzeczy. Tylko dlaczego niektórzy nie chcą ich słuchać? Dziś np mówił ks. Artur by szukać cierpiących i im pomagać, by nieść swój krzyz, a także potrafić uczestniczyć w krzyżu innych. Ale jak pomóc komuś, kogo nie ma obok? Może w takim razie ta osoba nie potrzebuje pomocy, może nie mojej... może ma kogoś innego do pomocy. Albo męczy się sama...

Będzie o rycerzach, ale nie takich co na koniu jeździli itp. przed wiekami. ;))) Tamtych już nie ma - są za to współcześni "rycerze". :P Choć i tych chyba mało. Właściwie to zależy gdzie ich kto szuka i jak się stara. Podobnie zresztą, jeśli chodzi o poszukiwanie "dam". Tylko że właśnie na nich (czy na nie) trudno trafić, bo nie zawsze udaje się rozpoznać ich w tłumie ludzi, którzy za wszelką cenę chcą i próbują na siebie zwrócić uwagę lub po prostu zwracają uwagę. A tego czy ktoś jest wrażliwy itp. nie pozna się na zewnątrz, choć czasem można niejako ocenić. Jednak bywa, że pozory mylą. Mimo to po zachowaniu można już powiedzieć coś o tym, jaki ktoś jest. Ja znam raczej porządnych ludzi - może niewielu, ale dobrych itd. :))) Zresztą po co miałabym się zadawać ze złymi - poza tym oni nie szukają takiego towarzystwa. :P Chyba, że chcą się poprawić... ;))) ...A ja tak się zastanawiam, czemu taki jeden "Rycerz" się nie odzywa...

Dziś też sobie rozmawiamy z ojcem Markiem - jakby inaczej. :))) A zaczęło się od Gabrysia - aniołka ojca, bo myślałyśmy tak w ogóle, że to dziewczyna. :P Hehe W końcu miała długie blond włosy i sukienkę (szatę anielską jak to ojciec tłumaczy). Niewiele brakowało, a ojciec by się znowu poddał. I jeszcze spieraliśmy się m.in. o smak czekolady gorzkiej. :P

A oto ulubiona piosenka ojca:

Raz i dwa, raz i dwa Jestem mała owieczkaaaa
Trzy i cztery, trzy i cztery Uwielbiam górskie spacery
Pięć i sześć, pięć i sześć Lubię świeżą trawkę jeść
Siedem osiem, siedem osiem Dzwoneczek na szyi noszę
Dziewięć dziesięć, dziewięć dziesięć Złego wilka nie boję się

A dlaczego jest to ulubiona piosenka? "No bo jest taka, taka... akuratna" ;)))

I jeszcze wierszyk ojca o kolorze czerwonym:

Chmurki sa czerwone, czerwony jest deszcz,
Red hot jest jabluszko, czapeczka ma teszszsz

O i ojciec właśnie sobie poszedł...

Miałam dziś 3 lekcje - niby nie źle, ale biorąc pod uwagę, że zdecydowana większość klas była w kinie, to chyba jednak niezupełnie dobrze. Choć źle też nie. :P A przynajmniej całą szkołę mieliśmy dla siebie, hehe! :D Choć i tak nas umieścili w 1 sali, żeby nie chodzić i nie przeszkadzać maturzystom.

Co do samego wyjścia do kina, to właściwie nie słyszeliśmy komunikatu, bo mieliśmy wf. Ale że u nas 2 dziewczyny są zwolnione, to slyszały i przekazały nam. Tylko nie wiedziały do kiedy trzeba się zgłosić. Było to chyba w ubiegły piątek. Na początku nikt się nie zdecydował, padło pytanie, kilka osób coś powiedziało i tyle. Nie robiono jakiegoś głosowania, żeby zobaczyć ile osób by chciało iść. Poza tym chodziła wersja, że dziś w ogóle nie będzie lekcji, więc po co by jeszcze gdzieś iść. Przewodniczący miał niby nas zgłosić, ale nie zrobił tego. Potem go nie było w szkole, może i dlatego tak wyszło, bo nie miał kto się tym zająć. Wprawdzie jest zastępca przewodniczącego, ale chyba nikt o tym nie myślał. A jak się okazało, że trzeba było do poniedziałku zapłacić (niewiele tego czasu było), to było już za późno. Chciano we wtorek jeszcze załatwiać coś, ale gdy się wychowawczyni dowiedziała, to trochę była zła i stwierdziła, że dobrze nam zrobi, jak zostaniemy i się pouczymy, bo ostatnio jesteśmy "gośćmi w szkole" (kolega stwierdził: "Gość w dom - Bóg w dom" :D hehe). W ogóle nie jest ona zadowolona z naszej frekwencji, bo jako klasa ostatnio się udzielaliśmy (albo nas wyznaczono) i różne lekcje nam poprzepadały, a oprócz tego i poszczególne osoby mają nieobecności. Zatem oczywiście wychowawczyni ma rację, ale my chcieliśmy zobaczyć (przynajmniej większość) ten film i żałowaliśmy, że nie poszliśmy, bo była taka okazja... :(

Wczoraj chwilkę pogadałyśmy z o.Markiem, a dziś to już "trochę" więcej. :D Rozmawialiśmy m.in. kto z kogo bierze przykład, bo ojciec uważa, że kobiety są inteligentne, bo biorą przykład z mężczyzn. Hehe Zatem rozpoczęła się dyskusja o rycerzach i damach, których nie ma (wg jednej lub drugiej strony :P). My broniłyśmy swoich racji tak, że w końcu ojciec poddał się i przyznał nam rację! :D On też oczywiście miał po części rację. ;))) A na koniec podał nam adres stronki, który można znaleźć na blogu. :))) I poszedł na herbatkę. ;)))

Tak mogę sobie zaśpiewać ja, bo gdzieś za rok, w marcu będę pisać. Śpiewać każdy może, ale jednak chyba powstrzymam się od tego. :P Zresztą wolę o tym nie myśleć, skoro nie muszę. Potem i tak będę musiała, choć nie wiem, czy przyniesie to jakieś rezultaty w postaci konkretnych wniosków czy wyborów. Ale to już całkiem inna historia... ;)))  

Natomiast tegoroczni maturzyści mogliby jedynie zaśpiewać "znów za rok matura...", ale lepiej, żeby nie było takiej potrzeby. Nikomu tego nie życzę! ;))) Zresztą to dopiero próbne matury są. Dziś był pierwszy dzień i pisali z polaka, m.in. mój brat. Jutro jest z przedmiotu wybranego - mój brat będzie zdawać z gegry. Ja bym nie chciała, choć niby prosta, może i najprostsza ze wszystkich innych, ale mam jej dość. Nie będę pisać dzięki jakiej prof. :P Hehe Z powodu matur dziś nam podział godzin nic się nie zmienił. A jutro prawie cała szkoła idzie na "Pasję" (no oczywiście nie licząc IV klas :P), a my nie... Czyż to nie piękne? Jesteśmy tak zapaleni do nauki, cenimy bardziej wiedzę niż rozrywkę itd... I kto w to uwierzy? ;))) Ale nie jesteśmy jedyni - oprócz nas będzie jeszcze IVa, która nie pisze próbnej matury z przedmiotu wybranego, więc ma lekcje. Dlaczego nie idziemy do kina? Taka nasza organizacja...

Podobnie jak zresztą z wycieczką. Jeszcze nie jest zdecydowane gdzie i na ile. W sumie to najpierw na ile dni. Jest opcja, żeby teraz np. pojechać na 1 dzień, a potem we wrześniu np. na 5. Bo w II klasie nie puszczą nas na więcej niż 3 dni. Niektórzy to by chętnie pojechali teraz 3 dni, a później 5 (nawet i więcej :D), może i wszyscy by chcieli, ale wiadomo, że nie każdego stać. Jedni wymarzyli sobie Słowację (wiadomo z jakich powodów), ale problem w tym, że nie wszyscy mają lub mogą mieć paszport. Zatem ta opcja właściwie odpada. Jak na 1 dzień mielibyśmy jechać to, nie pojedziemy nie wiadomo gdzie, bo pół dnia stracimy. Zresztą przede wszystkim trzeba byłoby się zorientować jakie są koszty, żeby można było cokolwiek mówić. Jak na razie jest to tylko takie gadanie o niczym praktycznie... Ks. Lucjan ma jakieś znajomości, więc byłoby taniej, a że na pewno będziemy z nim jechać, to się może zapytać za ile itp. Może znowu w góry pojedziemy! :D Innej opcji chyba nie ma. ;)))

I już wiemy, kiedy będziemy mieć ostatnią wywiadówkę - 16 kwietnia. Jakie wyprzedzenie - można się nastawić psychicznie. :P Tzn. ja nie muszę - może to rodzice muszą się nastawić. ;))) A klasy IV będziemy żegnać 30 kwietnia. :((( Ja nie chcę! :P Czemu oni uciekają, tj. odchodzą? :P Został jeszcze ok. miesiąc. Tylko tyle... :(

Kończyłam dziś lekcje o 16.00, w domu byłam przed 17.00, potem obiad i... powinnam zaraz brać się za naukę! Jeszcze tego nie zrobiłam, ale mam zamiar za chwilę, tzn. pewnie jak skończę pisać notkę. ;))) I tak właściwie nie mam nic specjalnego do roboty na kompie oprócz chodzenia tu i tam. :P A jutro jest spr. (czy kartk.?) z niemca i kartk. z matmy. Po tych ponad 3 tygodniach (w tym 2 tygodniach ferii :D) braku styczności z nauką nie jest najciekawiej. Z niemca powtórzyć czy w ogóle się przygotować, to nie problem, bo nie ma wiele tego i żadna to filozofia. Ale matma... Dziś mieliśmy 2 (miały być 3, ale jednak wychowawczyni zrobiła nam godz.wych.) i oczywiście nic nie rozumiałam i nie wiedziałam. Fakt, że zadania, które rozwiązywaliśmy, nie należą do moich ulubionych. :P Trzeba będzie więc wszystko powtórzyć. I tak pewnie dostanę 4, pewnie będzie zadanie, które nie za bardzo mi wyjdzie, a na dodatek może zabraknąć czasu, jak to zwykle jest. Niby wystarczająca ilość, a jednak jak dla mnie trochę za mało i nie zdążam (inna sprawa, że czasem nie wiem jak rozwiązać :P). Gdy tak siedziałam na matmie, to kolejny raz uświadomiłam sobie, że nie jestem taka dobra z tego przedmiotu, a raczej bardzo dobra. Nie napiszę, że nigdy nie byłam, bo w podstawówce i gimnazjum to tak. Wiadomo, że teraz inny materiał i w ogóle... A ja zawsze się w czymś pomylę, coś zrobię źle.

Mam nadzieję, że dziś nie zaśniemy tak jak wczoraj nad anglikiem. ;))) Nie dlatego, że to nudny przedmiot - znam gorsze. :P Ale zdązyłam już wtedy coś nauczyć się --> dziś pisaliśmy sprawdzian - poszło mi nieźle. Wczoraj tatuś przyszedł i jak zobaczył, że śpimy, to myślał, że z psem nie byłyśmy nocą (a Ania była po 23.00) i poszedł z nim raz jeszcze. :P Hehe Nie pomyślał, że przecież byłyśmy przebrane, więc jeśli ktoś miał wyjść z psem, to już to zrobił, bo nikt w piżamie nie idzie na spacer. :P Co innego gdybyśmy zasnęły w ubraniu. ;)))

Dziś minął miesiąc, a ściślej mówiąc, dokładnie 4 tygodnie. Dużo czy mało...? Od tamtej pory cisza... A przez ten czas... było jak zwykle. Te same "etapy": najpierw czekanie, potem obojętność, przyzwyczajenie i pogodzenie się z tym, jak jest. Mimo wszystko nadzieja jest, choć może czasem głęboko ukryta. Istnieje pomimo, iż za każdym razem wiem, że...

Byłoby jeszcze o czym pisać, ale ze wzg. na zaistniałą sytuację, nie przedstawiającą się jak na razie najlepiej, to wiadome. ;))) Poza tym jest kolacja, trzeba się uczyć, więc idę... robić to, co do mnie należy. :P

Wczoraj nie było ojca Marka, ale za to "złapałyśmy" księdza Lucjana! :D Powysyłał nam różne obrazki, bo ma ich dużo, a oto 1 z nich:

Mojżesz na basenie

I jak się podoba? Prawda, że można się nieźle pośmiać? ;))) Przynajmniej my miałyśmy ubaw, a może to tylko nas tak "byle co" rozśmiesza? :P

A gdy byłyśmy na infie i włączyłyśmy sobie gg, to przyszła wiadomość od o.Marka - zaraz się domyśliłyśmy, że to od niego. ;))) Wczoraj wysłałyśmy mu mądrość Kubusia Puchatka. :D Odpisałyśmy więc mu ze szkoły, choć w sumie niekoniecznie musiałyśmy wtedy, bo on był i tak niedostępny. Jednak po chwili się odezwał - okazało się, że przed chwilą właśnie przyszedł. :))) Wprawdzie był zajęty, a komp w szkole na dodatek się zacina, więc długo nie porozmawialiśmy, ale zawsze to coś. ;))) My zresztą też miałyśmy zajęcie, bo musiałyśmy robić formularze. I tak się zgubiłyśmy trochę w tym wszystkim i zostałyśmy w tyle. :P

Wczorajszy dzień nie skończył się dobrze. Pomimo powiedzmy, że dość późnej pory, choć była 23.00, więc jeszcze trochę czasu jest, nie zrobiłam testu z polaka. Patrzyłam na zadania, ale niewiele zapisałam - w końcu i ja przysnęłam, biorąc przykład z siostry. :P Ona się przebudziła i chciała, żebym wstawała, a do mnie chyba nie docierało na początku. Potem to była już 24.30 i na tym zakończyły się moje szczere chęci zrobienia testu. Myślałam też o tym, żeby coś z tej gegry przeczytać, bo wprawdzie zapytać to by raczej mnie nie zapytała, ale gdyby była kartkówka... Na szczęście nie było! :D

Tak w ogóle to jestem w tym tygodniu dyżurną! Jakichś większych obowiązków to się nie ma - tylko właściwie ścieranie tablicy, czasem przeliczyć stan klasy, ale rzadko w sumie. No i jeden raz w tygodniu trzeba iść po mapę z gegry. Byłam więc dziś z Dudusiem (razem ze mną dyżuruje) i po długim szukaniu w końcu udało nam się znaleźć tą odpowiednią. Tak nam przynajmniej się wydawało. :D Hehe Okazało się jednak, że to była mapa Europy, a prof. chciała świata. :P I powiedziała nam jak jest zatytułowana ta mapa - szkoda, że wcześniej tego nie zrobiła, zwłaszcza że Duduś trafił na tą mapę, ale doszedł do wniosku, że to nie to. :P Musieliśmy więc iść ją wymienić. Ludzie (kl. I) tak się trochę dziwnie popatrzyli, że to znowu my, a prof. tam ucząca myślała, że chcemy drugą mapę wziąć. :P Hehe A kiedy byliśmy potem zanieść tą mapę z powrotem po skończonej lekcji, to oni jeszcze siedzieli w sali i zaczęli się śmiać. Czyżby z nas...? ;)))

O ile poniedziałek i wtorek można było przetrwać, nie ucząc się, licząc na to, że z czegoś nie będą pytać itp., to na jutro trzeba się nauczyć, bo jest spr. z anglika. Trochę głupio: pierwsza lekcja od dłuższego czasu, tj. chyba 3 tygodni i zaraz spr. No ale na ten dzień był zapowiadany.

Dodali tu emotki, żeby można było wstawiać, ale ja chyba tego nie będę robić. Fajnie, że są jakieś różne minki na (prawie?) każdą okazję, lecz mi to za bardzo przypomina czat i nie podoba się. Może czasem coś dodam, ale póki co pozostanę przy takich zwykłych. ;)))